Bo moja Mama&Tata to jest ktoś!

Uwielbiam maj. 

Nie tylko za konwalię, bez, zielony zawrót głowy,  przyjemne ciepło (nie mylić z upałami:) i waniliowe lody niespiesznie jedzone na plantach. 

Uwielbiam maj od lat czterech niezmiennie i chyba z każdym rokiem mocniej za Moje Święto upragnione, wyczekane i cudownie brzmiące.

W tym roku po raz pierwszy starannie przygotowane, z dużą dozą emocji przed i w trakcie.

Patrzyłam i słuchałam mojego małego dzieła życia, a wzruszenie zeszkliło mi wzrok.

Cytując naszą piosenkę: 

"Padam, padam
Tak się cieszę, że Cię mam
Nikomu Cię nie dam
Padam, padam..."

Czytaj więcej »

Gorący czas.

Dzień za dniem, weekend za weekendem, a ja najchętniej nie rozpakowywałabym plecaka w oczekiwaniu (niecierpliwym) na kolejny wyjazd. 

Jak ostatnimi laty nieco zrzędziliśmy, że nigdzie się nie ruszamy tak obecnie by z kimś się spotkać muszę zajrzeć w kalendarz(!).

Komunie, wieczory kawalerskie (dla wybranych), przymiarki, śluby, majówki, przedszkolne wystąpienia, odwiedziny dawno nie widzianych...a w tym wszystkim codzienny pęd.

I jak wisienka na torcie nasza M. starająca się na każdym kroku udowodnić że ma rację... tłumaczymy, dyskutujemy (czasem zaciskamy zęby) i ustalamy kompromisy. 

Jeszcze dni kilka, dni parę, a codzienny pęd nabierze innego wymiaru.

Więc póki co wyciskamy jak cytrynę, każdy dzień, jeszcze mocniej, jeszcze bardziej

 (choć dzisiejszy łóżkowy pobyt do 13 też w to wliczamy, bo każdy potrzebuje chwili w słodkim błogostanie 'nicnierobienia':).

Poniżej migawki* weekendowo-komunijne i nasze pierwsze loki, bo jakże by inaczej mogło być skoro Hania ma, a ja nie:)).

A poza tym :"Konwalie tak pięknie kwitną i jest cudownie..."

*Foto. Wiki W.

Czytaj więcej »

Piece of Vienna.

Tegoroczną 'majówkę' udało nam się zaplanować i spędzić w przepięknym mieście z cudownymi ludźmi, w atmosferze oderwania od rodzicielskiej rzeczywistości.

Spiesznie i zachłannie chłonęliśmy każdy kawałek, każdy zakątek, każdy moment.

Czego nasze oczy nie widziały?.
W piątek wieczorem miałam wrażenie, że zobaczyliśmy już wszystko (kto spacerowały przez duże S z Mr. Borysem ten wie co mam na myśli:).

Teatry, muzea, opery, zabytki wyrastały jak grzyby po deszczu, a każda nowa ulica zaskakiwała zachowaniem form, dbałością o szczegóły i to nieodparte wrażenie które towarzyszyło nam przez całą podróż...czyli jakbyśmy byli u siebie.

Bo Wiedeń pozostanie w mych wspomnieniach jako 'duży Kraków', jeszcze  z mnóstwem rzeczy 

do odkrycia, z duszą, którą mam nadzieję następnym razem uda nam się poznać.

Cudowny czas!.

Do zobaczenia Mr and Mrs Wrona:).

Czytaj więcej »